ورود اسرائیلیات بجاى احادیث در زمان عمربن خطاب

منع کتاب و تدوین حدیث توسط عمربن خطاب چه آثارى در پى داشت؟

عمر از طرفی از نشر حدیث و تدوین و کتابت آن جلوگیرى کرد و از طرفى دیگر به گروهى از احبار و رهبان ها از قبیل کعب الأحبار و وهب بن منبه که در ظاهر اسلام آورده بودند اجازه داد که براى مردم سخن بگویند. در نتیجه جامعه اسلامى با حجم زیادى از اسرائیلیات در حدیث مواجه شد.

دیدگاه مذاهب اسلامى در وجوب امامت

نظر مذاهب مختلف اسلامى در مورد اصل وجوب امامت و رهبرى در جامعه اسلامى چیست؟

اماميه معتقدند: نصب امام، لطف است و لطف بر خداوند واجب است. اسماعيله نيز به اين وجوب کلامي معتقدند، زيديه در باب امامت، به نصّ اعتقاد دارند و اکثريت قاطع معتزله، امامت را واجب مى دانند. فرقه اباضيه از خوارج به وجوب امامت اعتقاد دارند ولي الباقي خوارج اعتقاد به وجوب امامت ندارند، اهل سنّت نصب امام بر مسلمانان را واجب و وجوب آن را نقلى مي دانند، وهابيان امامت را واجب شرعى و کفايى مى دانند.

وهّابیّت معتدل

وهّابیّان معتدل چه گروهی هستند؟

وهّابیّان معتدل داراى ویژگى هایى هستند، از جمله: 1- مسلمانان را متّهم به شرک نمى کنند و از خون ریزى بیزارند، به عقاید دیگران احترام مى گذارند و برچسب کفر و بدعت به دیگران نمى زنند. 2- از«گفتمان» منطقى و دوستانه بین مذاهب اسلامى استقبال مى کنند. 3- مظاهر جدید و مثبت زندگى امروز را که دلیلى بر حرمت آن در کتاب و سنّت نیست، بدعت نمى شمرند. 4- به زنان اجازه مى دهند که با حفظ حجاب اسلامى و موازین عفّت به تحصیل علم و فعّالیّت هاى مفید اجتماعى بپردازند. و... .

قرآن و تفسیر نمونه
مفاتیح نوین
نهج البلاغه
پاسخگویی آنلاین به مسائل شرعی و اعتقادی
آیین رحمت، معارف اسلامی و پاسخ به شبهات اعتقادی
احکام شرعی و مسائل فقهی
کتابخانه مکارم الآثار
خبرگزاری رسمی دفتر آیت الله العظمی مکارم شیرازی
مدرس، دروس خارج فقه و اصول و اخلاق و تفسیر
تصاویر
ویدئوها و محتوای بصری
پایگاه اطلاع رسانی دفتر حضرت آیت الله العظمی مکارم شیرازی مدظله العالی
انتشارات امام علی علیه السلام
زائرسرای امام باقر و امام صادق علیه السلام مشهد مقدس
کودک و نوجوان
آثارخانه فقاهت

قال الصّادق عليه السّلام :

اَللّهم ... وَ ارْحَمْ تِلْکَ الاَعْيُنَ الَّتى جَرَتْ دُمُوعُها رَحْمَةً لَنا وَ ارْحَمْ تِلْکَ الْقُلُوبَ الَّتى جَزَعَتْ وَ احْتَرَقَتْ لَنا وَ ارْحَمِ الّصَرْخَةَ الّتى کانَتْ لَنا.

بحارالانوار، ج 98، ص 8